مقیاسای مورد بررسی آزمون NEO PI-R

هر کدوم از پنج شاخص آزمون NEO PI-R از شش اندازه که به طور اختصاصی تر نشونه های اون شاخص رو اندازه گیری نشون میده، بدست میاد که چندین حسن در این راه حل هست. اول اینکه، این اطمینان بدست میاد که چندین مورد اندازگیری واسه امتحان اون شاخص به کار گیری شده و این موارد می تونه طیف بزرگی از افکار، احساسات و رفتار مربوط به اون شاخص رو سبک سنگین کنه. مثلا شاخص عصبیت یا هیجانی بودن باید دارای مقیاسای اندازگیری کینه ورزی، افسردگی، اشتغال به خودمون   ، تکانشوری  و آسیب پذیری از استرس و اندازه اضطراب باشه. پس نمره یه شاخص باید وسیعترین معنی اون بعد از شخصیت رو اندازگیری کنه. دوم اینکه، داشتن چندین اندازه جداگونه موجب افزایش ثبات داخلی و در نتیجه باعث می شه که یافته های پژوهشی قابل بازیابی و تکرار  باشن.

شخصیت

مثلا، هر کدوم از شش اندازه عصبیت به طور معنیداری با عاطفه  منفی و کاهش رضایتمندی از زندگی رابطه نشون دادهاند (مک کری و کاستا 1985،192). این موضوع موجب خیال راحت میشه که N در رابطه مستقیم و روشن با سلامت روانیه. سوم، و مهمتر از موارد دیگه اینکه، امتیاز چند نشونه ای کردن اندازگیری پنج عامل از اونجا منشاء روشن میگیره که تفاوتای بین فردی به فرق معنی و معنی دار، در داخل یه شاخص میشه دید. یعنی وقتی واسه بررسی تفاوتای بین فردی به فرق بین شاخصها نگاه شه. عایدی کمتری از مواردی بدست میاد که به ویژگیهاو تفاوتهای بینفردی در مقیاسای داخل شاخصها توجه شه. مثلا، باز بودن به تخیلات، زیباییشناسی، احساسات، فعالیتهای ذهنی، نظرات و ارزشها در کل شاخص باز بودن رو میسازن و واسه افراد دارای نمرات بالا در هر کدوم از مقیاسها احتمال بیشتری هست که در اندازه دیگه در همین شاخص نمره بالای داشته باشن. اما این فقط یه احتماله. مثلا، بعضی از افراد، دارای ذهن باز به مباحث نظری هستن اما نسبت به ارزشها بسته یا نسبت به احساسات، باز اما در زیباییشناسی، محدود و بسته هستن. این تفاوتهای فردی در مقیاسهای تشکیلدهنده یه شاخص درزمان زمان تقریباً ثابت می مونن و اگر بقیه هم در این مورد نظر بدن و اون رو آزمایش کنن هم یافته های مشابه بدست میاد (مک کری و کاستا 1990،209)

بنابر این این اندازه باید به عنوان حقایق واقعی شخصیت دیده شن و کمتر جنبه پراکندگی اتفاقی یا تصادفی دارن. بررسی مقیاسهای شاخصها میتونه بررسی دقیق و ظریفی از فرد یا گروه مورد مطالعه بدست بده. این مورد وقتی اهمیت بیشتری پیدا میکنه که نمره فرد در شخصی در حد وسط قرار گیرد. مثلا، فردی که دارای نمره متوسط در شاخص توافقه و دارای نمره پایین در نوع دوستی  و نمره بسیار بالا در پیروی  است بسیار متفاوت از فردی عمل میکنه که دارای نمره مشابه (متوسط) در همین شاخص (A) است ولی دارای نمره بالا در نوع دوستی و نمره پایین در اندازه تبعیته.

شخصیت

و در آخر اطلاعات اختصاصی حاصل از نمرات مقیاسها میتونه در تفسیر ساختارها و شکلگیری نظریهها مهم باشه. مثلا، برونگرایی مربوط به بهداشت روانی دونسته شده (کاستاومک کری 1984،150) اما نگاه دقیقتری به اطلاعات بدست اومده روشن میسازد که دو اندازه صمیمیت و هیجانهای مثبت رابطه مستقیم و واضحی رو با بهداشت روان نشون می دن و در حالی که شاخص هیجانخواهی بدون اینجور ویژگیه.

مقیاسای عصبیت یا هیجانی

N1: اضطراب: افراد مضطرب معمولا آدمایی هستن نگران، ترسیده، با استعداد نگرانی، عصبی، پرتنش و وحشتزده. این اندازه،ترسهای اختصاصی رو اندازه نمیگیره ولی معمولا افراد نمره بالا دارای ترسهای اختصاصی و هم اینکه اضطراب گسترده هستن. افراد نمره پایین آدمایی راحت و آروم هستن. این افراد معمولا در مواردی که امور، برابر خواسته اونا جلو نمی ره، ستیزهجویی نمینمایند.

N2: خشم و کینهورزی: اندازه خشم و کینهورزی اندازهگیری کننده تمایل فرد به تجربههای خشم و حالتهای وابسته به اون مثل احساس درموندگی  وناکامی هستن. این اندازه آمادگی فرد رو واسه حس کردن خشم، مثل اینکه به شکل رو بروز کرده و یا به طور پنهاندر فرد بمونه رو نشون می ده. بروز یا نبود بروز خشم بستگی به سطح نمره فرد در شاخص توافق داره. توجه شه که در موارد ناموافقی  معمولا نمره این اندازه هم بالاس. افراد نمره پایین آدمایی راحت بوده و به آسونی دچار احساس خشم نمی شن.

N3: افسردگی: این اندازه تفاوتهای بینفردی بهنجار رو در تجربه کردن حالت افسردگی اندازهگیری میکنه، افراد نمره بالا با استعداد احساس گناه، غم، ناامیدی و تنهایی هستن. اونا خیلی راحت نا امید و سرخورده می شن. افراد نمره پایین کم اینجور احساساتی رو تجربه میکنن اما ضرورت نداره که افراد سرحال و سرخوشی باشن (اینجور ویژگی معمولا با برونگرایی هماهنگه).

N4: هوشیاری به خودمون : این اندازه همونطور که میبینین یه جور نگاه به خودمون رو نشون می ده. معمولا اینجور آدمایی خیلی راحت شرمگین می شن و سهم خود رو در رویدادهای منفی بیشتر از واقعیت موجود آزمایش می کنن. به همین منظور تصمیم گرفتیم به جای واژه خود هوشیاری که میتونه دارای بار ارزشی هم باشه، از واژه احساس تقصیر به کار گیری کنیم. حالات هیجانی شرم، خجالت و دستپاچگی به وجود اومده توسط این موارد ستون فقرات این اندازه رو میسازد. افراد حواس جمع به خودمون آدمایی هستن که در موقعیتهای بینفردی راحت نیستن، نسبت به سربهسر گذاشتن بقیه حساس بوده و با استعداد احساس پستی هستن. این افراد معمولا خجالتی بوده و دارای اضطراب اجتماعی (راسل 1974،78)، در جمعهای بزرگ اما نه در رابطه تک به تک با افراد، هستن افراد نمره پایین ضرورت نداره که آدمایی بسیار راحت در موقعیتهای اجتماعی (مثل سخنرانی در برابر جمع) و دارای مهارتهای اجتماعی خوب باشن، این افراد در کلام ساده اون طورند که در موقعیتهای اجتماعی برآشفته و مضطرب نیستن.

N5: تکانشوری : در آزمون NEO PI-R تکانشوری یعنی نبود توانایی کنترل کششها و هوسها. بر این فرض هستیم که در این مورد، میل و خواهش (مثلا واسه غذا، سیگار و تملک) اونقدر قوی هستن که فرد نمی تونه در مقابل اونا مقاومت کرده با اینکه میدونه، که پس از برطرف کردن میل، از کردار خود پشیمون می شه. افراد نمره پایین معمولا خیلی راحت میتونن در مقابل اینجور هوسهایی مقاومت کنه و دارای ظرفیت بالایی از تحمل هستن. واژه تکانشی به وسیله خیلی از نظریهپردازان به خیلی از ویژگیهای نامرتبط باهم گفته شده. در NEO PI-R تکانشوری رو نباید با حالتهای خودجوشی، ریسکپذیری، و یا در پیش گرفتن تصمیمهای سریع نسبت داد.

N6: آسیبپذیری : آخرین اندازه N آسیبپذیری به استرسه. آدمایی که در این اندازه نمره بالا می گیرن این احساس رو دارن که نمی تونن با استرسهای روزمره برابری مناسب داشته باشن و در موقعیتهای فوقالعاده و استرسزا به طور اجباری به بقیه متوسل شده و یا ناامید و متوحش می شن. افراد نمره پایین از خود این برداشت رو دارن که میتونن در مواجه شدن با موقعیت پیچیده خوب خود رو اداره کنه.

اندازه برونگرایی:

E1: صمیمت : صمیمیت یکی از مقیاسهای برونگراییه که بیشترین رابطه رو با کیفیت رابطه بینفردی داره. افراد صمیمی، با محبت که صمیمی با بقیه مراودت دارن. این افراد رو راست بقیه رو دوست دارن و به آسونی با بقیه رفاقت برقرار میسازن. افراد نمرات پایین از روی اجبارً آدمایی کینهتوز و یا بدون احساس همدردی نیستن. بلکه اونا آدمایی رسمی، محافظهکار بوده و دوست دارن با بقیه تو یه فاصله نسبی قرار داشته باشن. صمیمیت یکی از مقیاسهایEه که با شاخص توافق نزدیکترین نسبت رو داره ولی با اون از نظر احساس عاطفی نزدیک بودن با بقیه فرق داره.

E2: جمعگرایی : دومین جنبه E جمعگراییه (ارجحیت دادن به همراهی با بقیه). افراد جمعگرا از بودن با بقیه لذت میبرن و موقع بودن در جمع احساس شادی میکنن. آدمایی دارای نمره پایین در این اندازه ترجیح می دن تنها باشن و از بودن در جمعدیگران حتی به طور آگاهانه و فعال دوری می کنن.

E3: قاطعیت : افراد دارای نمره بالا در این اندازه آدمایی مسلط، با تحکم و از نظر اجتماعی پیشرو و پیشگام هستن. اونا بدون دودلی حرف می زنن و بیشتر در گروه نقش رهبر رو بعهده می گیرن. افراد نمره پایین ترجیح می دن که به جای قرار گرفتن در «متن» اجتماعات و مهمانیها در «زمینه» این موقعیت قرار داشته باشن و بیشتر علاقمند هستن بجای سخنگو، شنونده باشن.

E4: فعالیت : نمره بالا در این اندازه در آدمایی دیده میشه که دارای آهنگ سریع در حرکتها هستن، معمولا پرانرژی بوده و همیشه مشغول فعالیت هستن. این افراد معمولاً زندگی پرتحرکی دارن. افراد نمره پایین در این اندازه دارای ریتم حرکتی کندتر و آرامتری هستن هرچه که این ادما از روی اجبارً آدمایی تنبل و سهلانگار نیستن.

E5: هیجانخواهی  : افراد دارای نمره بالا در این اندازه آدمایی هستن که مشتاق و حریص واسه هیجان و تحریک هستن. این افراد رنگهای روشن و محیطهای شلوغ رو دوست دارن. اندازه هیجانخواهی با بعضی از جنبههای «حسجویی » که زاکرمن  (1979) توضیح می ده، بسیار نزدیکه. افراد دارای نمرات پایین احساس نیاز به هیجان نمی کنن و روش های از زندگی رو ترجیح می دن که واسه افراد دارای نمرات بالا در این اندازه، کسلکنندهه.

E6: هیجانهای مثبت : آخرین اندازه E که تمایل به تجربه هیجانهای مثبت مثل شادی، لذت، عشق و هیجان رو سبک و سنگین میکنه. افراد دارای نمرات بالا در این اندازه خیلی راحت و زیادی میخندن. این افراد دارای روحیهای خوشحال و خوشبین هستن. افراد دارای نمرات پایین آدمایی از روی اجبارً ناشاد نیستن بلکه فقطً افراد شلوغ و پر سرو صدا نیستن. تحقیق نشون داده (کاستا مک کری 1980،98-95) که شادمانی و رضایت از زندگی در رابطه با N و هم E هستش و هیجانهای مثبت از همه بیشتر با پیشبینی شادمانی رابطه داره.

مقیاسهای باز بودن:

مقیاسهی بازبودن O به جنبهها و یا محدودههایی تجربی که فرد نسبت به اونا بازه اختصاص داده شدهاند. بنابر این افراد دارای نمرات بالا در اندازه تخیل (اولین اندازه این شاخص) از تخیلات غنی، جور واجور و جدید لذت میبرن. معمولا در متون روانشناسی از این بعد با عنوان «باز بودن به….»، تجربهها، نظرات و….. یاد میشه. برهمین پایه TF یه جور عاطفی  در رابطه مستقیم با اندازه باز بودن به احساسات  است.

O1: تخیل : افراد باز به تخیل دارای خیالات  روشن و زندگی تخیلی فعال هستن. این افراد تخیلات خود رو شکل داده و روی اون تفکر میکنن و فکر می کنند که خیالات به ارزش زندگی و خلاقیت عمق بیشتری می ده. افراد دارای نمرات پایین دارای افکاری عادیتر بوده و ترجیح می دن که تصور خود رو زیر نظر داشته و روی وظایف و کارای خود تمرکز کنن.
خلاقیت-خلاقانه

O2: زیباییشناسی : افراد دارای نمرات بالا در این اندازه حس عمیق نسبت به هنر و زیباییاند. این افراد با شعر به حرکت درآورده می شن، به موسیقی جذب می شن و عاشق هنر هستن. این ادما از روی اجبارً هنرمند نیستن هم اینکه اینا ممکنه افراد با سلیقهای هم در کار شعر، موسیقی و یا هنر هم نباشن اما واسه بیشتر اونا علاقه نشون دادن به هنرها موجب افزایش اطلاعات و قدرت تشویق اونا نسبت به هنر در مقایسه با افراد دارای نمرات متوسطه. افراد دارای نمرات پایین تقریباً بیعلاقه و خنثی نسبت به هنر و زیباییاند.

O3: احساسات : باز بودن به احساسات (احساسات) یعنی اینکه فرد دارای قدرت خوبی واسه درک احساسات و هیجانات شخصی بوده و از دیدگاه مثبت نسبت به هیجانها به عنوان یکی از جنبه های مهم زندگی شخصی، برخوردار باشه. افراد دارای نمرات بالا بیشتر از بقیه دارای تجربههای عمیقتر و حالات هیجانی جدا و تفکیکشده هستن. شدت شادی و غم اونا بیشتر و برجستهتر از دیگرونه (در روانشناسی واژه آلکسی تایمی  واسه نقطه مقابل این حالت گفته شده آلکسی تایمی حالتیه که فرد احساسات داخلی خود رو به روشنی نمیشناسه و احساسات اون جدا نشده هستن. اینجور آدمایی نمی تونن بدون هیچ سختی ای و روانی راجبه احساسات داخلی خود با بقیه گفتگو کنه). افراد دارای نمرات پایین دارای احساسات یکنواخت (سطحی) هستن و فکر می کنند که حالات عاطفی و احساسی در زندگی خیلی اهمیت ندارن.

O4: فعال  : باز بودن در رفتار فرد به شکل علاقمندی به داشتن فعالیتهای جور واجور، رفتن به محلهای جدید و یا حتی خوردن غداهای غیرمعمولی کرد پیدا میکنه. افراد دارای نمرات بالا در این اندازه چیزای جدید و جور واجور رو به موارد معمولی ترجیح می دن. درزمان زمان این افراد ممکنه دارای مشغولیتهای متنوعی باشن. افراد نمره پایین در مقابل تغییر مقاوم هستن و ترجیح می دن که به موارد امتحان شده قبلی خود پایبند باشن.

O5: نظرات : کنجکاویهای روشنفکرانه یکی از جنبههای باز بودنه که از زمان های قدیم روش زوم شده. این ویژگیهای نه فقط علائق روشنفرکانه فعال رو فقط واسه خود جنبههای قضیه پیگیری میکنه بلکه مشتاق و علاقمند به داشتن تصور باز و درک جنبههای نوین و شایدً نظرات غیرمتعارفه. افراد دارای نمرات بالا از نظرات فلسفی و هم از رقابت کردن با معماها لذت میبرن. باز بودن به نظرات از روی اجبارً به معنی داشتن هوش برتر نیس هرچند خود میتونه باعث رشد تواناییهای هوشی بالاتر شه. افراد دارای نمرات پایین در این اندازه دارای کنجکاوی محدود بوده و اگر آدمایی هوش بالا باشن دارای محور توجه محدود به موضوعات خاص هستن.

O6: ارزشها : باز بودن به ارزشها یعنی آمادگی واسه بازبینی ارزشهای اجتماعی، سیاسی و مذهبی افراد «بسته» به این موضوعها نسبت به «منابع قدرت» و عادات و رسوم اجتماعی به طور عموم، جدا از تمایل حزبی و سیاسی، محافظهکار هستن. باید توجه داشت که باز بودن به ارزشها بیشتر در نقطه مقابل دگماتیسم قرار داره (گروسی 1380،100-97).

مقیاسهای توافق:

A1: اعتماد : اولین اندازه توافقه. افراد دارای نمرات بالا بر این فرضاند که بقیه قابل اعتماد و دارای حسننیت هستن. افراد دارای نمرات پایین در این اندازه به بقیه تقریباً بدبین و بدگمان هستن و اونا رو ناصادق و خطرناک میشمارند.

A2: سادگی :  افراد ساده مثل افراد دارای نمرات بالا در این آزمون، ساده، مخلص و بیریا هستن. افراد دارای نمرات پایین دوست دارن که بقیه رو با تملق و چاپلوسی، حیله یا فریب دست بیاندازند. اینجور آدمایی می گن که این ترفندها لازمه مهارتهای اجتماعی بوده و فکر می کنند که افراد ساده آدمایی کوتاهفکر هستن. هنگام تفسیر این اندازه (مثل بقیه مقیاسهایA و C) باید به هم سویی بقیه مقیاسهایی که نشون دهنده رابطه فرد با بقیه هستن، توجه شه. افراد دارای نمرات پایین در این اندازه بیشتر تمایل دارن که از حقیقت طفره رفته و در نشون دادن احساسات داخلی مقاومت نشون بدن اما نباید اینجور تمایلی رو حمل بر نبود راستی و یا سوء به کار گیری بقیه تلقی کرد. به ویژه نباید این اندازه رو به تنهایی به عنوان عامل دروغسنجی و یا اندازه و اعتبار آزمون و یا مقیاسی واسه امتحان راستی فرد واسه استخدام در موسسه یا موارد مشابه کار گرفت.

A3¬: نوع دوستی : افراد دارای نمرات بالا در اندازه نوع دوستی به راه فعالی به منافع بقیه به راه سخاوتمندانه اهمیت داده و مشتاق کمک به افراد نیازمند هستن. افراد دارای نمرات پایین در این اندازه تا حدودی خود محور بوده و مایل نیستن که در مسایل بقیه درگیر شن.

A4: پیروی : این اندازه A در رابطه با عکس العمل فرد به تعارضهای بینفردیه. افراد نمره بالا با بقیه از این دید فرق دارن. اونا میتونن خشونت خود رو خوب کنترل کرده و آمادگی واسه بخشیدن و فراموش کردن خطاها دارن. افراد مطیعی هستن که فروتن و متعادلاند. افراد دارای نمرات پایین آدمایی بداخلاق بوده و رقابت با بقیه رو بر همکاری و رفاقت ترجیح می دن و در نشون دادن خشم خود در مواقع لازم دودلی ندارن.

A5: تواضع : افراد دارای نمرات بالا در این اندازه آدمایی فروتن و دارای توانایی ندیده گرفتن خود (در منافع) هستن هرچند که این ادما از روی اجبارً دارای کمبود در اعتماد به نفس نیستن. افراد دارای نمرات پایین می گن که از خیلی از افراد دیگه برترند و از خود راضی یا متکبر به نظر میرسن. جنبههای بیمارگونه این صفت در شخصیت خود عاشق  دیده میشه.

شخصیت

A6: درک بقیه : این اندازه صورت ها همحسی و توجه به بقیه رو اندازهگیری میکنه. افراد دارای نمرات بالا در جهت بقیه فعال بوده و بر جنبههای انسانی سیاستهای اجتماعی تاکید دارن. افراد دارای نمرات پایین آدمایی سرسختتر از دیگرانند و کمتر تحت اثر رحم و مهربانی دست به بخشندگی می زنن. این افراد خود رو واقعبین و دارای تصمیمات منطقی طبق واقعیتهای موجود میشناسن.

مقیاسهای وجدانی بودن :

C1: لیاقت : لیاقت به احساس فرد به تواناییها، عقل، تدبیر و تاثیر بر محیط باز میشه.

افراد دارای نمرات بالا در این اندازه این احساس رو دارن که واسه مواجه شدن با مسایل زندگی آمادگی کافی رو دارا هستن. افراد دارای نمرات پایین در مورد تواناییهای خود آزمایش منفی داشته و احساس میکنن که در مواجه شدن با مشکلات (روزمره) دارای ضعف هستن و نمی تونن در مقابل این مشکلات تواناییهای لازم رو از خود نشون بدن. از بین تموم مقیاسهایC، لیاقت رابطه بیشتری با عزت نفس (اعتماد به نفس) و تکیه به خود داره (کاستاومک کری 1991،65).

C2: نظم : افراد دارای نمرات بالا در این اندازه، تمیز، منظم و دارای سازماندهی مناسب رفتاری هستن. این افراد چیزها رو در محل مناسب خود قرار می دن. افراد دارای نمرات پایین نمی تونن منظم باشن و خود رو آدمایی بدون برنامه مشخص کوتاه مدت یا دراز مدت میدونن. در انتهای بالای طیف این اندازه، آدمایی با مشکل شخصیت وسواس قرار می گیرن.

شخصیت

C3: وظیفهشناسی : تو یه معنی، وجدانی یعنی «نظارت وجدان» و این جنبه C  به وسیله وظیفه شناسی مورد آزمایش قرار میگیره، افراد دارای نمرات بالا در این اندازه شدیدا به اصول اخلاقی خود پایبند هستن ودر حدی افراطی به تعهدات اخلاقی خود عمل می کنن. افراد دارای نمرات پایین آدمایی هستن که به راه راحت تری با این مسایل برخورد می کنن و ممکنه تا حدی غیرمسئول و بی ثبات باشن.

C4: تلاش واسه موفقیت : آدمایی که در این اندازه نمره بالا می گیرن دارای سطح انتظارات بالا هستن و تلاشزیادی واسه تحقق این سطح انتظارات نشون میده. آدمایی پرتلاش و سالماند که دارای اهداف مشخص در زندگی هستن. افراد دارای نمرات بسیار بالا در این اندازه واسه حرفه خود سرمایه گذاری زیادی بکار گرفته و اصطلاحاً آدمایی معتاد به کار  ، اصطلاحیه که در دهه گذشته در فرهنگ غربی عادی شده و بر وزن (الکلیک که یه جور اعتیاد خراب کننده س اعتیاد به کار رو توضیح می ده. اینجور اشخاصی حتی در روزای تعطیل از اینکه بر سرکار خود نمی رن، ناراحتند و به یه جور معتاد به کار هستن.) بازشناسی می شن و افراد دارای نمرات پایین آدمایی بیرمق و بیحال و شایدً تنبل هستن. این افراد واسه موفق شدن خود کاری نمی کنن. بدون جاه طلبی بوده و ممکنه آدمای بی هدفی به نظر برسن هم اینکه این افراد خود معترف به مشکل در تلاش خود واسه موفقیت هستن.

C5: نظم داخلی : این واژه یعنی اینکه فرد بتونه یه کار رو شروع کنه وعلیرغم مشکلات و مزاحمتا اون رو به پایان برسونه. افراد دارای نمره بالا آدمایی هستن که میتونن خود رو وادارند تا کاری رو به آخرسر برسونن. افراد دارای نمرات پایین در شروع کارای دست دست کرده یا امروز و فردا میکنن و به آسونی ناامید شده و کار رو متوقف می کنن. افراد دارای نظم داخلی کم، به آسونی با تکانشی شدن (از کوره در رفتن) گیج و سردرگم می شن. تکانشوری زیاد و نظم داخلی کم هر دو نشون دهنده ضعف و کنترل خویشتنه اما میشه بطور عینی این دو مورد رو از هم جدا کرد. افراد با تکانشوری بالا نمی تونن در مقابل اون چیزی که نمی خوان بکنن، مقاومت نشون بدن در حالی که افراد با نظم داخلی کم نمی تونن خود رو به انجام کاری که می خوان انجام بشه، مجبور کنه. در اولی فرد احتیاج به ثبات هیجانی داره و در دومی نیاز به انگیزه.

C6: انعطاف پذیری : آخرین اندازه وجدانی بودن، انعطاف ناپذیری (یعنی تمایل به تفکر دقیق قبل از عمل) است. افراد دارای نمرات بالا در این اندازه آدمایی با احتیاط و انعطاف ناپذیرن. افراد دارای نمره پایین آدمایی عجول و دستپاچه آدمایی خود جوش بوده و می تونن در مواقع نیاز به سرعت تصمیم گیری کنه.