هیجان­های چهره­ای جهانی از دیدگاه روانشناختی

هیجان­های چهره­ای جهانی:

شادی: شادی تنها حالت از هیجان مثبته و می­تونه نتیجه­ای از تعداد زیادی حالات جور واجور  باشه. در شادی چین و چروک دور چشم ایجاد می­شه. شادی به شکل عادی به عنوان یه لبخند          (کشیده شدن گوشه­های لب به عقب و بالا) بیان می­شه (اکمن و فرایسن، 1975). زیرگروه­های مختلفی از شادی شامل لذت بردن و خوشحالی کردن، غرور و سربلندی و یا عشق هست که هر یک به وسیله مقدار ناچیزی فرق در حرکت واحدهای عمل­کننده که در شادی موثر هستن، بیان می­شن (مورتیلارو، میهو، اسچریر[1]، 2011).

غم: غم در جواب به یه از دست دادن تجربه می­شه (کالات و شییوتا[2]، 2007). این هیجان، حالت هیجانی منفیه که بیشتر بیشتر از حالات چهره­ای دیگه طول می­کشد و باقی می­موند (اکمن و فرایسن، 1975). در هیجان غم ابروهای داخلی بالا کشیده می­شه و ممکنه ابروها به هم کشیده شه. گوشه لب­ها به طرف پایین می­رود و چانه چروکیده می­شه (آدام و کلک[3]، 2005).

خشم: حالت خشم به دلیل برابری خودکار، نسبت به حالات دیگه با سرعت خیلی بیشتری دریافت  می­شه. وقتی که ما هیجان خشم رو در بقیه بازشناسی می­کنیم، مغز ما واسه گرفتن تصمیم سریع واسه عکس العمل نشون دادن، عمل می­کنه (آمادو،یلدریم و ایلیچی، 2011). فرد عصبانی چشم­هاش رو به طور کامل باز می­کنه و ابروهایش رو به طرف پایین و نزدیک به هم می­کشد (کروک[4] و همکاران، 2004).

تعجب: تعجب هیجانیه که یهویی اتفاق می­افتد. این هیجان فقط در مواردی که چیزی چیزای دیگه ای به جز اینا منتظرهه، روی می­بده (ریو[5]، 2009). تعجب، می­تونه به عنوان یه حالت منفی (مثلا ورود بی­اجازه یه فرد ناشناس به منزل) و یا یه حالت مثبت (برنده شدن تو یه قرعه­کشی) در نظر گرفته شه. در تعجب ابروها بالا برده می­شه، پیشونی چین و چروک پیدا می­کنه و چشم­ها گشاد می­شه. تعجب در پایین چهره به وسیله باز کردن دهن و آرواره نشون داده می­شه (اکمن و فرایسن، 1975).

ترس: حالت ترس، به وسیله­ی تهدید بالقوه از آسیب جسمی و روانی به راه می­افتد (گریلون و چارنی[6]، 2011). ترس در نیمه بالایی چهره، به وسیله گشاد شدن چشم­ها و انقباض گوشه داخلی ابروها (بالا رفتن و نزدیک شدن به هم) مشخص می­شه. در نیمه­ی پایینی چهره، ترس به وسیله­ی کشیده شدن لب­ها به طرف عقب و سفت کردن سطوحی از ماهیچه­ها در بینی بیان می­شه. حالت ترس بیشتر با حالت تعجب اشتباه گرفته می­شه اما ترس به دلیل اینکه بیشتر بیشتر طول می­کشد، می­تونه از تعجب فرق داشته باشه. هم اینکه، یه تشخیص کلیدی بین تعجب و ترس در بالای چهرهه و اون اینکه در تعجب از درهم کشیدن ابروها جلوگیری می­شه، حال اینکه ترس شامل انقباض حرکت هر دو ابرو به طرف داخله (اکمن و فرایسن، 1975). خیلی از وضعیت­ها که واسه ترس هست، واسه نامیدن خشم هم اشتراک داره. اگه کسی به شما آسیب برسونه، حس قدرت تعیین­کننده­ی حالت شما هستش. در این وضعیت عصبانی میشین اگه احساس قدرت کنین و می­ترسید اگه احساس کنین از فرد مقابل ضعیف­تر هستین (کلتنر،گرونفیلد[7] و آندرسون ، 2003).

نفرت: نفرت همون حالت بیزاریه. این هیجان معمولا فعال­کننده جواب خلاصیه و وظیفه اون رد کردنه (کوپر[8]، 2006). نفرت به عنوان یه عکس العمل احشاییه که به حواس مثل بوی نامطبوع یا یه تصویر بیریخت، حمله می­کنه. آشکارترین نشونه واسه حالت نفرت در چهره آدم، چین و چروک روی بینیه. در این هیجان لب­ها و گونه­ها به طرف بالا و ابروها به طرف پایین کشیده می­شه. در پیروز موارد زبون به نشونه نفرت از دهن بیرون می­شه یا دهن حالت کج به خود می­گیرد تا بینی رو از استشمام بوهای نامطبوع مواظبت کنه (اکمن و فرایسن، 1975).

[1].Murtillaro , Mehu & Scherer

[2].Kalat & Shiota

[3].Adam & kleck

[4].Kruk

[5].Reeve

[6] . Grillon & Charney

[7] . Keltner , Gruenfeld

[8] . Cooper